Spuścizna po prymasie Stefanie kardynale Wyszyńskim w Archiwum Archidiecezjalnym w Gnieźnie. Zawartość i stan opracowania - Sołomieniuk, Michał (Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne, 2018)
Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie posiada sporo materiałów archiwalnych po Stefanie kard. Wyszyńskim, Prymasie Polski. Część z nich, wytworzonych w wyniku zarządu archidiecezją gnieźnieńską przez prymasa jako ordynariusza, została już wiele lat temu włączona do zespołu archiwalnego pn. Archiwum Kurii Metropolitalnej. Wiele lat temu zostały również włączone do ewidencji albumy ze zdjęciami, obrazujące posługę Prymasa w różnych miejscach Polski. W roku 2014 rozpoczęło się opracowanie właściwej spuścizny po Prymasie Tysiąclecia. Wstępnie wyodrębniono trzy serie dokumentacji: zapiski „Pro memoria” (oryginalne rękopisy i kopie maszynopisowe), „Kazania Prymasa Polski” (maszynopisy z wszelkiego rodzaju wystąpieniami publicznymi) oraz varia (dotychczas zaliczono do tej serii trzy jednostki). Prace inwentaryzacyjne nad kazaniami zostały wstrzymane ze względu na zauważone braki, które mamy nadzieję uzupełnić kopiami z zasobu Instytutu Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Po uzyskaniu kopii włączymy je do serii „Kazania Prymasa Polski” i rozpoczniemy opracowanie 6,5 mb życzeń a także ksiąg pamiątkowych i materiałów, odnoszących się do pogrzebu. Zdjęcia, przechowywane luzem, zostaną włączone do kolekcji albumów. Część archiwaliów, a mianowicie 1, 5 mb dokumentów, wynikających z uprawnień Prymasa in spirutualibus oraz kilka teczek, zatytułowanych: „Korespondencja, na którą J. E. odpowiedział obrazkami” zostanie w przyszłości włączona do zespołu „Archiwum Prymasa Polski”. Stanie się to jednak dopiero po zamknięciu prac nad archiwaliami po prymasie Hlondzie. Prace inwentaryzacyjne zaowocowały kontaktami z zespołem dr hab. Pawła Skibińskiego z Warszawy oraz Instytutem Prymasowskim Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Wymiana informacji i doświadczeń daje nadzieję na coraz pełniejsze poznanie „Wyszynscianów”. Wobec spodziewanej beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia prace tych trzech środowisk stanowią swoisty hołd wobec Człowieka, którego dzieło i osoba winny być coraz lepiej znane i poważane.