Wysubtelnienia niezwykłych poruszeń wyobraźni. Romantyczne źródła uprzywilejowania języka sztuki - GARBOL, Tomasz (Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 2021)
Artykuł dotyczy wywodzącego się z romantyzmu rozumienia symbolu i odziaływania wywieranego przez to ujęcie na modernistyczny model sztuki – do dzisiaj wpływający na artystów oraz publiczność. W centrum tej romantycznej doktryny symbolu znajduje się koncepcja „subtelniejszego języka” (ang. subtler language), wywiedziona przez Earla Wassermana z poematu Rokosz islamu Percy’ego B. Shelleya, a następnie spopularyzowana i pogłębiona przez Charlesa Taylora w dziele Źródła podmiotowości. Traktowanie sztuki jako uprzywilejowanego medium służącego wyrażaniu ważnych przeświadczeń egzystencjalnych ma swoją genezę w koncepcji „subtelniejszego języka”. To uprzywilejowujące języki sztuki jej rozumienie wywarło duży wpływ na kulturę; można je odnaleźć – jako świadectwo zasięgu owego wpływu – na przykład w liście apostolskim Jana Pawła II do artystów.