Fenomenologia miłości i jej język w sztuce współczesnej. Szkic na kanwie myśli Władysława Stróżewskiego i Josepha Ratzingera – Benedykta XVI - SOLEWSKI, Rafał (Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 2021)
Artykuł na wstępie przedstawia próbę zdefiniowania pojęcia miłości i ukazania jej związku z pięknem w oparciu o teksty Władysława Stróżewskiego i Josepha Ratzingera – Benedykta XVI. Następnie, w odniesieniu do zagadnień poruszanych przez tych myślicieli, zaprezentowane zostały interpretacje prac artystycznych Adriana Gottlieba, Bernharda Prinza, Olafura Eliassona, Jamesa Turella, Stana Brakhage’a oraz Joanie Landau. Miłość uobecniana w sztuce rozumiana jest najpierw jako pożądanie, ale i pragnienie dobra, później jako siła wszechogarniania i przenikania, następnie jako dar i jego przyjęcie, wreszcie jako zstępujące Słowo. W próbie opisania języka, którym posługują się twórcy przywołanych prac, podstawowa okazuje się rola estetycznie wartościowej jakości poetyczności. Obserwacje autora dotyczące tych dzieł wskazują na możliwe operowanie przez artystów językiem bezpośrednim, propozycje interpretacyjne dotyczą zaś potraktowania kategorii estetycznych i figur poetyckich jako elastycznych reguł językowych służących pięknu w sztuce, której źródłem jest miłość.