Czy osoba istnieje? „Ja” i osobowość – dezintegracja i transcendencja - KOBIERZYCKI, Tadeusz (Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 2016)
Osobowość w dynamicznej teorii Kazimierza Dąbrowskiego (1902-1980) jest dana i zadana w planie immanencji, rozwija się. Jest to możliwe tylko dlatego, że dysponuje ona potencjałami transcendencji. Te pozwalają przekraczać jej deficyty bytowe, które pojawiają się w określonych stanach: narodzin, rozwoju i niedorozwoju, w dezintegracji, w kryzysie, w chorobie, a nawet w śmierci. Osobowość, realizującą się w planie immanencji, przed całkowitym rozpadem chroni siła transcendencji. Może być ona utożsamiana z siłą życia, zdrowia, zmartwychwstania i nawet zabawienia. Byt psychofizyczny zmierza do tego, co nieuwarunkowane fizycznie, a więc do świata metafizycznego. Aby dać pełen obraz teorii osobowości jako formy bytu ludzkiego, trzeba najpierw rozpatrzyć najważniejsze stanowiska, jakie sformułowano w filozofii i psychologii związanej z analizą istnienia.