Alfred Gawroński i Zygmunt Kubiak – paralela. Stronnicza refleksja na temat pewnych oczarowań poezją i językiem - SKAŁA, Agata (Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 2015)
Przyjaźń Alfreda Gawrońskiego i Zygmunta Kubiaka była takim rodzajem sympatii i ufności, który rodzi się ze wspólnej fascynacji jednym zjawiskiem – w tym przypadku przywiązanie miało swe źródło w zauroczeniu antyczną poezją, zwłaszcza Gilgameszem i Homerem. Obok zamiłowania do starożytnych eposów, Gawrońskiego i Kubiaka łączył szczególny szacunek dla języka jako tworzywa sztuki poetyckiej i narzędzia precyzyjnych teorii naukowych. Filozof, popularyzator oksfordzkiej myśli analitycznej Alfred Gawroński i eseista oraz tłumacz Zygmunt Kubiak sens działalności naukowej i pisarskiej odnajdywali w niekoniunkturalności własnych postaw.