The Potential of Polish Bioeconomy Compared to the European Union Countries - Nowak, Anna; Jarosz-Angowska, Aneta; Krukowski, Artur (Przegląd Prawno-Ekonomiczny, 2022)
Biogospodarka staje się obecnie jednym z najważniejszych kierunków rozwoju Unii Europejskiej. Jest ona odpowiedzią na globalne wyzwania, do których zaliczyć można zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi, zrównoważoną produkcję, poprawę zdrowia publicznego, łagodzenie niekorzystnych skutków zmian klimatycznych oraz integrowanie rozwoju społecznego i gospodarczego. Celem opracowania było określenie istoty i znaczenia rozwoju biogospodarki dla Unii Europejskiej oraz ocena potencjału biogospodarki Polski na tle krajów UE. Potencjał biogospodarki analizowano na podstawie poziomu i struktury zatrudnienia oraz wartości dodanej brutto wytwarzanej przez ten dział gospodarki. Opierano się na oficjalnej klasyfikacji sektorów działalności gospodarczej w Europie (NACE). Zakres czasowy badań obejmował lata 2008 i 2017, co pozwoliło na ocenę zmian, jakie nastąpiły w dziesięcioletnim okresie. Analiza przeprowadzona została na podstawie danych pozyskanych z platformy danych statystycznych Komisji Europejskiej. Z przeprowadzonych badań wynika, że w 2017 r. Polska zajmowała pierwsze miejsce w UE pod względem liczby osób zatrudnionych w biogospodarce, przy czym można zaobserwować różnice w strukturze zatrudnienia pomiędzy Polską i UE ogółem. Dotyczą one przede wszystkim wyższego udziału zatrudnienia w polskim rolnictwie, przy niższym odsetku pracujących w sektorze produkcji żywności, napojów i tytoniu. Polska ponadto posiadała 5% udział w tworzeniu unijnej wartości dodanej brutto biogospodarki, co sytuowało ją na 5. miejscu wśród krajów członkowskich. Struktura WDB biogospodarki w Polsce była podobna do tej, jaka występowała w skali całej UE, bowiem największe znaczenie odgrywały w niej sektory producentów żywności, napojów i tytoniu oraz rolnictwa, natomiast stosunkowo niewielkie znaczenie miały sektory producentów bioenergii i biopaliw płynnych.