Analiza ekonomicznej i ekologicznej opłacalnosci źródeł energii odnawialnej - Stasch, Antoni (Przegląd Prawno-Ekonomiczny, 2008)
Wzrost zapotrzebowania na energię w Chinach i Indiach wywiera ogromną presję na zaopatrzenie energetyczne i na środowisko. Najważniejszą kwestią stojącą przed światową ekonomią i ekologią jest odpowiedź na pytanie: Jak zapewnić zaopatrzenie w energię w następnych 10-15 latach. Analiza pokazała, że jedyną akceptowalną wizją rozwiązania tego problemu jest bazowanie na odnawialnych źródłach energii. Wyniki analizy ilościowej pokazują, że zapotrzebowanie Chin może wynosić 2,9 mld toe w 2030 roku, co może przekroczyć możliwą do uzyskania ilość energii z tradycyjnych źródeł. Z tego względu kolejne rozdziały artykułu dotyczą aspektów zarządzania nowymi ideami i wprowadzaniem nowych technologii produkcji energii elektrycznej używając odnawialnych źródeł. Wykazano, że najbardziej ekonomicznymi i obiecującymi formami są: elektrownie słoneczne, biomasa i biogaz, rośliny energetyczne, ziemniaki [5], buraki cukrowe [6] i drewno [1]. Biorąc pod uwagę podatek dochodowy, obecnie bardziej opłacalne jest użycie własnego wyprodukowanego zboża jako paliwa na własny użytek, niż jego sprzedaż, zapłacenie podatku dochodowego oraz kupienie oleju opałowego za zarobione pieniądze. Oznacza to, że spalanie zboża bardzo atrakcyjnym, aczkolwiek nieetycznym rozwiązaniem. Ten problem natury etycznej nie istnieje w przypadku spalania buraków cukrowych, ziemniaków lub drewna, które są nawet bardziej tanimi źródłami energii odnawialnej [6] z kosztami produkcji odpowiednio: 0,12 € [5],0,14 € [5] i 0,11 € [1]. Używając przykładów, przedyskutowano także pseudoekologiczną politykę Wspólnoty Europejskiej, wspierającą najbardziej nieefektywne technologie, takie jak: tłoczone z rzepaku biopaliwo i elektrownie wiatrowe. W tym przypadku pokazano, że największym problemem nie jest złe myślenie, największym problemem jest złe myślenie i wiara, że jest ono poprawne. Analiza ekonometryczna wskaźnika EROEI wskazuje, że rządy krajów dopłacają bardzo dużo na technologie przetwarzania rzepaku oraz fotogalwaniczne technologie łudząc się, że to pomoże środowisku, albo rozwiąże problemy odnawialnych źródeł energii na świecie. Kiedy dopłaty zakończą się, wszystkie te technologie będą skłaniały się wszędzie ku upadkowi (jak Kalifornijski ruch energii wiatrowej lat 1981-85). Powodem tego jest fakt, iż wspierane przez Wspólnotę Europejską technologie są nieefektywne i jako takie mają mały – jeśli w ogóle – wpływ na zmniejszenie globalnego ocieplenia i emisji zanieczyszczeń. To nigdy nie doprowadzi do zamknięcia konwencjonalnych elektrowni, a paliwa pochodzenia organicznego będą oszczędzane tylko w 2-3 procentach.