Wysiłek stabilizacyjny Polski w sferze budżetowej w latach 1995-2007. Rozważania w kontekście planowanego przystąpienia do strefy euro - Szołucha, Marian (Przegląd Prawno-Ekonomiczny, 2009)
W latach 90. miały miejsce różne fazy zmian w polskich finansach publicznych. W 1990 r., przede wszystkim w wyniku likwidacji rozległych subsydiów, odnotowano nawet pewną nadwyżkę budżetową. Ale już w ciągu dwóch kolejnych lat nastąpił ostry kryzys [wywołany głównie spadkiem produkcji]. Pojawił się deficyt rzędu ok. 6% PKB. Sytuacja uległa po prawie w okresie 1993-1994. Następnie, aż do 1998 r. włącznie, pomimo nominalnego spadku ujemnego salda w budżecie (wywołanego z kolei wysokim wzrostem produkcji), rósł deficyt strukturalny. Lata te należy więc — wbrew pozorom — uznać za w dużej mierze zmarnowane z punktu widzenia kondycji polskich finansów publicznych. Rok 1999 i rok 2000 to z kolei okres nieudanych prób redukcji deficytu. Następne lata, w związku z pogorszeniem ogólnej koniunktury gospodarczej, przynosiły już tylko systematyczne po gorszenie sytuacji. Dopiero ożywienie, które miało miejsce w roku 2004, umożliwiło obniżenie deficytu z powrotem poniżej 3% PKB.