Historia duchowości chrześcijańskiej w aspekcie metodologicznym - Misiurek, Jerzy (Studia Nauk Teologicznych PAN, 2020)
Przedmiotem historii duchowości jest badanie doświadczenia człowieka w jego relacji z Bogiem jako Istotą Absolutną, które jest realizowane i rozwijane na przestrzeni czasu. Zdolność do transcendowania umożliwia duchowi ludzkiemu kontakt z Absolutem i stąd możemy mówić o historii duchowości judaistycznej, muzułmańskiej, buddyjskiej, hinduskiej i oczywiście chrześcijańskiej. Jako dyscyplina naukowa historia duchowości narodziła się na początku XX wieku. Jej znaczenie wzrosło dzięki rozwojowi nauk historycznych, a zwłaszcza historii Kościoła i teologii. Jej stały rozwój znajduje swoje odzwierciedlenie w wielu badaniach naukowych, czasopismach, specjalistycznych wydaniach encyklopedycznych, słownikach. Historia duchowości chrześcijańskiej analizuje i stara się wyjaśnić więź, jaką człowiek przeżywa w kontakcie z Trójjedynym Bogiem, który w pełni objawił się w Jezusie Chrystusie. Ponieważ jest to interdyscyplinarna dziedzina nauki, wykorzystuje odpowiednie metody, aby dotrzeć do prawdy. Obserwacja, opis i interpretacja faktów, o których mowa w historii duchowości, ma ogromną wartość dla kultury ludzkiej.