Z metodologii teologii pastoralnej - Kamiński, Ryszard (Studia Nauk Teologicznych PAN, 2020)
Teologia pastoralna prowadzi cztery rodzaje badań: badania monodyscyplinarne, multidyscyplinarne, interdyscyplinarne i intradyscyplinarne. Pierwszy rodzaj badań charakteryzuje się wspólnym celem i metodą, drugi ma wspólny cel, ale metody są różne, trzeci ma zarówno różne cele i metody, czwarty natomiast ma te same metody, ale różne cele. Współczesna teologia pastoralna wymaga badań multidyscyplinarnych, interdyscyplinarnych i intradyscyplinarnych, a uprawiający tę teologii musi posiadać kwalifikacje niezbędne do właściwego wykonywania swojej pracy. Paradygmat teologii pastoralnej opiera się na praktycznym sylogizmie. W konstrukcji tego sylogizmu przesłanka większa wiary zawiera ogólne zasady danego przypadku, natomiast mniejsza przesłanka wiary zawiera analizę rzeczywistości współczesnej; wniosek jest normatywny i aktualny. W każdej fazie w badaniach teologii pastoralnej, stosowane są różne metody pracy. W pierwszej fazie badań teologii pastoralnej (faza kościelna), oprócz metody dedukcyjnej, stosowane są inne metody, takie jak: metoda porównawcza, metoda pozytywna, egzegeza, interpretacja tekstu oraz analogia, itp. Druga faza badań (kairologiczna) obejmuje metodę historyczno-teologiczną, socjologiczno-teologiczną oraz powszechnie stosowane w nauce empirycznej metody, takie jak: obserwacja, wywiad, sondowanie, badanie na podstawie kwestionariusza oraz badanie na podstawie dokumentów. W badaniu dokumentów stosuje się takie metody, jak: metoda historyczna, krytyka i interpretacja materiału źródłowego, porównania, analiza tekstu itp. Trzecia faza (prakseologiczna) badań nad paradygmatem teologii pastoralnej, wykorzystuje syntezę, interpretację i klasyfikację, itd.