The natural human right to security and security as a constitutional human right - Potrzeszcz, Jadwiga (Studia Prawnicze KUL, 2020)
W niniejszym artykule sformułowana została teza o istnieniu naturalnego prawa człowieka do bezpieczeństwa. Następnie przeanalizowany został problem relacji pomiędzy naturalnym prawem człowieka do bezpieczeństwa a bezpieczeństwem jako konstytucyjnym prawem człowieka. Podstawowym celem badawczym było udzielenie odpowiedzi na pytanie: Czy naturalne prawo człowieka do bezpieczeństwa znajduje przełożenie na istnienie bezpieczeństwa jako prawa człowieka, gwarantowanego przez prawo pozytywne, w tym przede wszystkim prawo konstytucyjne? Analiza przepisów Konstytucji RP wykazała, że prawo do bezpieczeństwa jako konstytucyjne prawo człowieka nie zostało expressis verbis wyrażone w żadnym z tych przepisów. Zapewne sformułowanie wprost konstytucyjnego prawa człowieka do bezpieczeństwa rodzi obawy o zakres możliwości egzekwowania od państwa tego prawa przez obywatela, np. za pomocą skargi konstytucyjnej. Niezależnie od podniesionych trudności warto wyinterpretować konstytucyjne prawo człowieka do bezpieczeństwa z całokształtu unormowań Konstytucji RP jako funkcję praw podstawowych. W uzasadnionych indywidualnych przypadkach naruszeń można konstytucyjne prawo człowieka do bezpieczeństwa wyprowadzać z art. 30 Konstytucji RP, który stanowi, że przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest źródłem jego praw i wolności.