Duch Święty jako ten, który dopełnia dzieła Ojca i Syna



Abstrakt

Duch Święty jako trzecia Osoba Trójcy Świętej istnieje odwiecznie. W Starym Testamencie objawiał się jako Duch Boży. Izraelici pojmowali Go nie tyle jako samoistny byt, lecz raczej jako wyraz działania Boga Jahwe. Przypuszcza się, że nieosobowa forma działania wynikała z potrzeby zachowania monoteizmu. Na ka­rtach Nowego Testamentu dostrzegamy działanie Ducha Świętego w stosunku do osób, które żyjących na pograniczu Starego i Nowego Przymierza. Duch Święty natchniął Symeona co do Dzieciatka Jezus; On zstąpił na Maryję, aby mogła począć Syna Bożego, o Nim mówił Jan Chrzciciel. O Nim nauczał Jezus Chrystus; zapowiadał, że będzie prosić Ojca, aby zesłał Ducha Świętego, zapowiedział, że On, gdy przyjdzie, doprowadzi uczniów do całej prawdy i pomoże im zrozumieć to, czego Jezus nauczał oraz dzieło zbawcze. Istotnie, po Zmartwychwstaniu Duch Święty został zesłany. Mamy dwa opisy: jeden w Ewangelii Jana, a drugi w Dziejach Apostolskich. Według relacji Jana sami tylko apostołowie otrzymali dar Ducha Świętego połączony z prawem do odpuszczeniem grzechów, co jest – jak wiadomo – atrybutem samego Boga. Zesłanie Ducha Świętego, o którym mówi Łukasz miało charakter bardziej okazały, było związane z darem języków (glosolalia), a także i ukazaniem się nadzwyczajnego zjawiska podobnego do ję­zyków z ognia. Była to realizacja zapowiedzi Jana Chrzciciela, że Apostołowie będą ochrzczeni Duchem Świetnym i ogniem. Ogień, jak wiadomo, jest symbo­lem obecności i działania Boga. Duch Święty raz udzielony przez Boga Ojca na prośbę Chrystusa, pozostaje w Kościele i kontynuuje dzieło oświecenia, uświeca­nia i umocnienia wiernych w wyznawaniu wiary. Duch Święty zawsze działa w łączności z Ojcem i Synem dla zbawienia wierzących.


Barbi A., Ascension et Pentecôte. Etapes significatives de l’histoire du salut, „Communio” 36 (2011) z. 1-2
Chevallier M.-A., „Pentecôtes” lucaniennes et „Pentecôtes” johanniques, RSR 69 (1981)
Crncević A., Le souffle hymnique de l’Église, „Communio” 36 (2011) z. 1-2
Cyprien, De Dominica oratione
Cyprien, Epistula
Delatte Dom P., L’Évangile de Notre-Seigneur Jésus-Christ, II, Solesmes (Sablé) 1975
Dictionnaire grec-français, dir. A. Bally, éd. L. Sechan – P. Chantraine, Paris 1960
Diogenes Laertios, De vita et moribus philosophorum libri decem
Drewniegrecko-russkij słowar, dir. I. Dworeckij, II, Moscou 1958
Forster D., Die Welt der Symbole, Insbruck 1967
Gill J., Filioque, LThK IV
Gryglewicz F., Ewangelia według św. Łukasza. Wstęp – Przekład z oryginału – Komentarz, Poznań – Warszawa 1974
Hilaire de Poitiers, De Trinitate
Lagrange M.J., Évangile selon saint Jean, Paris 1925
Lagrange M.J., Évangile selon saint Luc, Paris 1921
Laurentin R., L’Esprit-Saint, cet Inconnu, Paris 1998
Laurentin R., Les Évangiles de l’Enfance du Christ, Paris 1982
Lustiger J.-M., Soyez heureux, Paris 1997
Międzynarodowy Komentarz do Pi¬sma Świętego, dir. W.R. Farmer, trad. sous la dir. W. Chrostowski, Warszawa 2001
Origenes, De principiis, ed. et trad. H. Crouzel – M. Simonetti, SCh 252, Paris 1978
Stachowiak L., Ewangelia według św. Jana. Wstęp, przekład z oryginału, komentarz, Warszawa 1975
Stachowiak L., Księga Izajasza II-III 40-66, Poznań 1996
Tertullien, Adversus Praxean
The Oxford Bible Commentary, ed. J. Barton – J. Muddiman, Oxford 2001
The Oxford Dictionary of the Christian Church, dir. E.A. Livingstone, Oxford 1997
Thomas de Aquino, Super Epistulam ad Romanos lectura
Villefranche H. de, Le double récit lucanien une théologie de l’accomplissement, „Commu¬nio” 36 (2011) z. 1-2
Pobierz

Opublikowane : 2018-12-16


Grzywaczewski, J. (2018). Duch Święty jako ten, który dopełnia dzieła Ojca i Syna. Vox Patrum, 60, 147-164. Pobrano z https://czasopisma.kul.pl/vp/article/view/3984

Józef Grzywaczewski 
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie  Polska



Zgodnie z regulacjami prawnymi zawartymi w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r., autor przekazuje autorskie prawa majątkowe dotyczące składanego dzieła wydawcy czasopisma "Vox Patrum". Przeniesienie praw autorskich do składanego dzieła następuje na wszystkich polach eksploatacji, w szczególności tych wymienionych w art. 50 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: 1. W zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu – wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy dzieła, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową. 2. W zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami , na których dzieło utrwalono – wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy. 3. W zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony w pkt. 2 – publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.

Za zgodą Redakcji czasopisma artykuły i recenzje opublikowane w półroczniku "Vox Patrum" mogą być przedrukowywane w innych publikacjach.

Autor, w celach niekomercyjnych, może w dowolny sposób, bez zgody Redakcji, rozpowszechniać swój tekst w wersji elektronicznej.

Redakcja publikuje teksty on-line na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Bez utworów zależnych 3.0 PL

 

 


Inne teksty tego samego autora