The oldest monasticism in Roman Africa

Bazyli Degórski

Pontificia Università S. Tommaso d’Aquino a Roma , Italy


Abstract

Artykuł pokrótce przedstawia najstarszy monastycyzm w Afryce łacińskiej. Od pojawienia się chrześcijaństwa żyli tam ludzie, którzy składali ślub czystości i pragnęli całkowicie oddzielić się od dóbr materialnych i od świata. Spośród nich wywodziła się duża część duchowieństwa tamtego regionu. Największym krzewicielem monastycyzmu w Afryce łacińskiej był św. Augustyn. Jeśli chodzi o augustiańskie prawodawstwo monastyczne, możemy wskazać przede wszystkim Ordo monasterii pseudo-Augustyna. Co się tyczy innych najstarszych mnichów augustiańskich, trzeba wymienić Alipiusza, Ewodiusza i Possydiusza. Po śmierci św. Augustyna życie mnisze w Afryce kwitło nadal pomimo okupacji wandals­kiej; jedynie niektóre wspólnoty mnisze, aby się chronić, przeniosły się gdzie indziej. Najwięsze prześladowania cierpieli wówczas mnisi i mniszki w Afryce Prokonsularnej. Dużo wiadomości dotyczących monastycyzmu w Północnej Afryce na przełomie V i VI wieku znajdujemy w Vita św. Fulgencjusza z Ruspe, który po św. Augustynie był najważniejszą postacią dla rozwoju życia mnis­zego w Afryce łacińskiej. Na nim właściwie kończą się dzieje monastycyzmu starożytności chrześcijańskiej na tamtym obszarze.

Keywords:

monasticism, Roman Africa

Augustinus, De opere monachorum, PL 40
Augustinus, Sermo
Augustinus Hipponensis, Epistula
Besse J.M., Le monachisme africain. Extrait de la Revue du monde catholique, Paris-Poitiers 1900
Bruyne D. De, La première Règle de saint Benoit, RBen 42 (1930) 316-342
Cerretini A., Cipriano. Trattati, Roma 2004
Cipriani N., Note illustrative alla „Regula ad servos Dei” di sani Agostino, in: Sant’Agostino, Morale e ascetismo cristiano, NBA 7/2, Roma 2001, 29-49
Colombás G.M., Il monachesimo delle origini. Uomini, fatti, usi e istituzioni, Milano 1984
Dattrino L., Ottato di Milevi. La vera Chiesa, Roma 1988
Deleani S., Christum sequi. Étude d’un thème dans l’oeuvre de saint Cyprien, Paris 1979
Ferrandus Carthaginensis, Vita S. Fulgentii, PL 65
Gavigan J.J., De vita monastica in Africa Septentrionali inde a temporibus S. Augustini usque ad invasiones Arabum, Torino 1962
Gobry I., Storia del monachesimo. Le origini orientali: da sant’Antonio a san Basilio. Il radicamento in Occidente: da san Martino a san Benedetto, I, Roma 1991
Gulì M., „Lavacrum sanguinis”. Il battesimo di sangue e la sua efficacia in Tertulliano, Roma 1960
Knopf R. – Krüger G. – Ruhbach G., Ausgewählte Märtyrerakten, Tübingen 1965
Lapeyre G.G., Ferranti, diacre de Carthage. Vie de saint Fulgence de Ruspe, Paris 1929
Mandonnet P., Saint Dominique, II, Paris 1937
Manrique A., La vida monástica en s. Agustín. Enchiridion histórico-doctrinal y Régla, El Escorial-Salamanca 1959
Manrique A., San Agustin y el monaquismo africano, CD 173 (1960) 117-138
Marrou H.I., Saint Augustin et la fin de la culture antique, Paris 1949
Merlin N., Saint Augustin et la vie monastique. Albi 1933
Musurillo H., The Acts of the Christian Martyrs, Oxford 1972
Nazzaro A.V., Possidio, DPAC II 2879-2880
Ottato di Milevi, De schismate donatistarum, PL 11
Passio Sanctarum Perpetuae et Felicitatis cf. C.J.M. van Beek (ed.), Nijmegen 1936
Possidius, Vita S. Augustini
Rahner K., La teologia della peni¬tenza in Tertulliano, in: La penitenza della Chiesa. Saggi teologici e storici, Roma 1968, 523-571
Rahner K., Zur Theologie der Buße bei Tertullian, in: Abhandlungen über Theologie und Kirche. Festschrift für Karl Adam. Düsseldorf 1952, 139-167
Rambeaux C., Tertullien face aux morales des trois premiers siècles, Paris 1979
Registri Ecclesiae Carthaginensis Excerpta, Notitia de concilio Carthaginensi
Registri Ecclesiae Carthaginensis Excerpta, Notitia de gestis concilii Carthaginensis
Ruggiero F., Atti dei martiri Scilitani. Introduzione, lesto, traduzione, testimonianze e commento, Roma 1991
Sage A., La Règle de saint Augustin commentée par ses écrits, Paris 1961
Saxer V., Evodio di Uzala, DPAC I 1321
Simonetti M., Letteratura cristiana d’Africa, in: A. di Berardino (ed.), Patrologia, IV: I Padri latini. Dal Concilio di Calcedonia (451) a Beda, Genova 1996
Siniscalco P., La letteratura sul martirio. Fonti antiche greche e latine [...]. Corso ai Letteratura Cristiana antica greca e latina, Torino 1981
Spanneut M., Tertullien et les premiers moralistes africaines, Paris 1969
Stewart C., „Working the Earth of the Heart”: The Messalian Controversy in History. Texts and Language to AD 431, Oxford 1991
Strękowski S., Wolność osobista człowieka wedlug Tertuliana, „Studia Teologiczne” 14 (1996) 175-179
Tertullianus, Ad martyras, CCL 1
Tertullianus, De baptismo, CCL 1
Tertullianus, De corona, CCL 2
Tertullianus, De paenitentia, CCL 1
Tertullianus, De patientia, CCL 1
Tertullianus, De pudicitia, CCL 2
Tertullianus, De spectaculis, CCL 1
Tertullianus, Scorpiace, CCL 2
Trapè A., S. Agostino. La Regola, Milano 1971
Verheijen L., La Règle de saint Augustin, Paris 1967
Verheuen L., La Regola di S. Agostino, verso un idéale di bellezza e di libertà, Palermo 1993
Verheuen L., Nouvelle approche de la Règle de saint Augustin, Bellefontaine 1980
Verheuen L., Remarques sur le style de la „Régula secunda” de saint Augustin. Son ré¬dacteur, in: Augustinus Magister, Paris 1954, 255-263
Victor Vitensis, Hìstoria persecutionis Africanae provinciae, CSEL 7

Published
2009-12-15


Degórski, B. (2009). The oldest monasticism in Roman Africa. Vox Patrum, 53, 591–598. https://doi.org/10.31743/vp.4496

Bazyli Degórski 
Pontificia Università S. Tommaso d’Aquino a Roma



License

Zgodnie z regulacjami prawnymi zawartymi w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r., autor przekazuje autorskie prawa majątkowe dotyczące składanego dzieła wydawcy czasopisma "Vox Patrum". Przeniesienie praw autorskich do składanego dzieła następuje na wszystkich polach eksploatacji, w szczególności tych wymienionych w art. 50 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: 1. W zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu – wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy dzieła, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową. 2. W zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami , na których dzieło utrwalono – wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy. 3. W zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony w pkt. 2 – publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.

Za zgodą Redakcji czasopisma artykuły i recenzje opublikowane w półroczniku "Vox Patrum" mogą być przedrukowywane w innych publikacjach.

Autor, w celach niekomercyjnych, może w dowolny sposób, bez zgody Redakcji, rozpowszechniać swój tekst w wersji elektronicznej.

Redakcja publikuje teksty on-line na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.