O sakralizacji monarchy. Koronacja Aleksandra II we wspomnieniach Andrzeja Murawjowa
Anna KOŚCIOŁEK
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu , Polskahttps://orcid.org/0000-0001-8133-0965
Abstrakt
Na podstawie tekstu Vospominaniâ svâŝennogo koronovaniâ [„Wspomnienia świętej koronacji”] Andrieja Murawjowa – pisarza religijnego, poety, teologa, działacza kościelnego i państwowego – w artykule podjęto próbę prezentacji zapatrywań autora na temat sakralizacji monarchy. Przedstawiono etapy ceremonii koronacyjnej Aleksandra II, która według Murawjowa była punktem kulminacyjnym drogi życiowej władcy. Zgodnie z tradycją ceremonia ta obejmowała cztery główne części: uroczystą procesję do Soboru Uspieńskiego, nałożenie korony i wręczenie regaliów, a następnie namaszczenie cara w tej świątyni (będącej główną przestrzenią sakralną imperium), wyjście z niej i udanie się do soborów Archangielskiego i Błagowieszczeńskiego, aby uczcić pochowanych tam przodków, oraz powrót do pałacu z obowiązkowym trzykrotnym pokłonieniem się narodowi z paradnego ganku. Pisarz wiele uwagi poświęcił aktom przekazania regaliów oraz namaszczenia cara, które w Rosji utożsamione zostało z sakramentem bierzmowania. Obrzęd koronacji, zdaniem Murawjowa, symbolizował uświęconą przez Kościół jedność cara i narodu. Przywiązanie i miłość narodu rosyjskiego (jako narodu Bożego i nowego Izraela) do władcy pisarz uważał za rękojmię potęgi Rosji.
