Semantyka ciszy w Pieśni o Bogu ukrytym Karola Wojtyły. Rekonesans

Zofia ZARĘBIANKA

Uniwersytet Jagielloński, Kraków , Polska
https://orcid.org/0000-0002-4566-4527


Abstrakt

Artykuł jest próbą prześledzenia mechanizmów uzyskiwania waloru ciszy w utworach Karola Wojtyły. Zasadnicza teza artykułu sprowadza się do przeświadczenia o fundamentalnej roli ciszy w strukturze wierszy Wojtyły. Pierwsza część tekstu przynosi ogólne rozważania teoretyczne dotyczące kategorii ciszy i milczenia oraz przykłady artystycznych rozwiązań stosowanych przez poetów polskich dwudziestego wieku (Czesława Miłosza, Józefa Czechowicza, Annę Kamieńską). Część druga artykułu zawiera przegląd najczęściej występujących w utworach Karola Wojtyły sposobów uzyskiwania efektu ciszy w tekście, z wyodrębnieniem poziomów, na których dokonuje się ewokowanie ciszy (strukturalnego, semantycznego, wyobrażeniowego, symbolicznego).

Słowa kluczowe:

cisza, poezja, milczenie, medytacja, walor, Bóg



Pobierz

Opublikowane
2019-03-30


ZARĘBIANKA, Z. (2019). Semantyka ciszy w Pieśni o Bogu ukrytym Karola Wojtyły. Rekonesans. Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 32(1), 239–249. https://doi.org/10.12887/32-2019-1-125-14

Zofia ZARĘBIANKA 
Uniwersytet Jagielloński, Kraków https://orcid.org/0000-0002-4566-4527



Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.