Grzech antropocentryzmu

Maciej TROJAN

Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu , Polska

Julia SIKORSKA

Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu , Polska


Abstrakt

Zainteresowanie życiem innych gatunków jest być może cechą wpisaną w nasze geny. Dziedziny takie, jak psychologia porównawcza czy etologia, koncertują się na odnajdywaniu i opisywaniu ewolucyjnych procesów stojących za powstaniem umysłu i jego złożonych funkcji poznawczych. Częstą przeszkodą na tej drodze jest nasze przywiązanie do antropocentrycznego spostrzegania świata. Przekonanie, że człowiek jest kimś lepszym i unikalnym, często wykrzywia percepcję badaczy. Tymczasem dane naukowe gromadzone na przestrzeni ostatnich 150 lat zdają się wskazywać, że w istocie tak nie jest. Zmuszeni jesteśmy redefiniować człowieka, odkrywając, że nasze unikalne cechy są często ewolucyjnie starsze i szerzej rozpowszechnione w przyrodzie, niż się nam pierwotnie wydawało.

Słowa kluczowe:

hipoteza biofilna, filozofia przyrody, genom neandertalczyka, definicja gatunku ludzkiego, ewolucjonizm, problem Wallace’a, umysł ludzki, antropocentryzm, antropomorfizm, mentalne podróże w czasie, nauka języka, psychologia porównawcza, etologia



Pobierz

Opublikowane
2017-03-30


TROJAN, M., & SIKORSKA, J. (2017). Grzech antropocentryzmu. Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 30(1), 207–217. https://doi.org/10.12887/30-2017-1-117-12

Maciej TROJAN 
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Julia SIKORSKA 
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu



Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.