Meandry wizualności w prozie Gustawa Herlinga-Grudzińskiego
Joanna BIELSKA-KRAWCZYK
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu , PolskaAbstrakt
Artykuł poświęcony jest kwestiom przeglądowym związanym z widzeniem i wizualnością w prozie Herlinga-Grudzińskiego. Ukazuje funkcje oka i widzenia oraz znaczenia nadawane przez pisarza kreowanym obrazom literackim. Zwraca też uwagę na stylistyki malarskie, stanowiące kontekst dla zrozumienia pewnej eklektyczności warstwy wizualnej prac Grudzińskiego. Na przykładzie fragmentów z opowiadania Wieża prezentuje też sensualne bogactwo stosowanych przez tego autora rozwiązań, koncentrując się na określonym wycinku warsztatu Herlinga i jednocześnie przypominając o celach realizowanych przez niego przy pomocy wybranych zabiegów.
Słowa kluczowe:
oko, widzenie, wizualność, obraz, fokalizacja, sensualność, antropologiczny wymiar sztukiBIELSKA-KRAWCZYK, J. (2016). Meandry wizualności w prozie Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 29(2), 175–186. https://doi.org/10.12887/29-2016-2-114-13
Joanna BIELSKA-KRAWCZYK
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
