Alfred Gawroński i Zygmunt Kubiak – paralela. Stronnicza refleksja na temat pewnych oczarowań poezją i językiem
Agata SKAŁA
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin , PolskaAbstrakt
Przyjaźń Alfreda Gawrońskiego i Zygmunta Kubiaka była takim rodzajem sympatii i ufności, który rodzi się ze wspólnej fascynacji jednym zjawiskiem – w tym przypadku przywiązanie miało swe źródło w zauroczeniu antyczną poezją, zwłaszcza Gilgameszem i Homerem. Obok zamiłowania do starożytnych eposów, Gawrońskiego i Kubiaka łączył szczególny szacunek dla języka jako tworzywa sztuki poetyckiej i narzędzia precyzyjnych teorii naukowych. Filozof, popularyzator oksfordzkiej myśli analitycznej Alfred Gawroński i eseista oraz tłumacz Zygmunt Kubiak sens działalności naukowej i pisarskiej odnajdywali w niekoniunkturalności własnych postaw.
Słowa kluczowe:
Alfred Gawroński (ur. 1929), Zygmunt Kubiak (1929-2004), filozofia analityczna, język filozofii, wartości w literaturze, poezja antyczna, tradycja literacka i filozoficznaSKAŁA, A. (2015). Alfred Gawroński i Zygmunt Kubiak – paralela. Stronnicza refleksja na temat pewnych oczarowań poezją i językiem. Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 28(1), 248–265. https://doi.org/10.12887/28-2015-1-109-18
Agata SKAŁA
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin
