Omnia mea mecum porto. O wygnaniu, kulturze i kruchości życia (tłum. D. Chabrajska)

John T. HAMILTON

Harvard University , Stany Zjednoczone


Abstrakt

Artykuł zawiera refleksję nad budzącym lęk doświadczeniem politycznego wygnania i skupia się na problemie konstytucji tożsamości wygnańca oraz kruchości jego relacji do własności – jego dobytku materialnego, ciała, a nawet życia. Przeprowadzone analizy nawiązują do publikowanych wypowiedzi i tekstów trzech autorów: Thomasa Manna, Waltera Benjamina i Herty Müller, którzy odwołują się w nich do stoickiej sentencji „omnia mea mecum porto” w celu wyrażenia odczuć o różnych intencjach oraz implikacjach. Pojawiają się pytania: Czy można kulturę przenieść poza swój kraj rodzinny? Czy może ona wówczas zostać urzeczywistniona, czy też załamuje się pod ciężarem totalitaryzmu? Krótko mówiąc: Czy kultura jest w stanie odnieść się do konkretnych lęków utraconej wspólnoty, do przygodności materialnej i do kruchości egzystencji, która podlega śmierci?

Słowa kluczowe:

kruchość, kultura, wygnanie, Thomas Mann, Walter Benjamin, Herta Müller




Opublikowane
2014-12-30


HAMILTON, J. T. (2014). Omnia mea mecum porto: Exile, Culture and the Precarity of Life. Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 27(4), 108–121. https://doi.org/10.12887/27-2014-4-108-07

John T. HAMILTON 
Harvard University



Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.