2026-02-20

Pojęcie wierności jest bardzo pojemne i powiązane z pierwszorzędnymi problemami antropologii i teologii. Wierność to także istotna kategoria biblijna. Można mówić o wierności w przyjaźni, małżeństwie, wobec społecznej lub narodowej wspólnoty. Jak pisze Dietrich von Hildebrand, wierność jest szczególnego rodzaju stałością, która nadaje ludzkiemu życiu wewnętrzną zwartość, wewnętrzną jednolitość, trwanie przy prawdach i wartościach, które przyswaja sobie człowiek na kolejnych etapach życia, i które stanowią podstawowy zrąb osobowościowego dojrzewania.

Być wiernym sobie, to być wiernym temu, co na drodze doświadczania własnego życia udało się odkryć, co zostało rozpoznane i czego wartości doświadczyło się „naocznie”, „namacalnie”, i co zostało później dogłębnie zrozumiane. Wierność jest warunkiem rozwoju moralnego i rozwoju życia duchowego. Miłość – do człowieka i Boga – nie jest możliwa bez wierności. Wierność stanowi podstawową możliwość rozwoju, trwania i weryfikacji miłości – we wszystkich odniesieniach. Rzeczywista wierność jest rodzajem wolnej odpowiedzi człowieka. Bez wierności nie ma realnego życia wewnętrznego, nie istnieje kultura, nie istnieje sztuka…Wierność poprzedza zespół zjawisk, które nazywamy tradycją.

Termin nadsyłania tekstów: 31 sierpnia 2026

Planowana publikacja numeru: grudzień 2026