Rozmawianie bez rozmowy. O kryzysie komunikacji międzyludzkiej
Abstrakt
W artykule podjęty został problem zaniku autentycznej, głębokiej rozmowy, zarówno w sferze publicznej, jak i prywatnej. Pozorne dialogi, będące w istocie monologami, którym nie towarzyszy dążenie do porozumienia komunikacyjnego, autorka określa mianem „rozmawiania bez rozmowy”. Dominacja komunikacji o charakterze fatycznym oraz zanik empatii, wrażliwości i uważności wobec drugiego człowieka, obserwowane w kulturze współczesnej, uniemożliwiają szczery dialog i autentyczne spotkanie.
Słowa kluczowe:
rozmowa, szkoła Palo Alto, milczenie, uważność, psychologiczny kanibalizm, wrażliwośćSZPUNAR, M. (2020). Rozmawianie bez rozmowy. O kryzysie komunikacji międzyludzkiej. Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 33(1), 257–271. https://doi.org/10.12887/33-2020-1-129-13
