Wspólny język
Patrycja MIKULSKA
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II , Polskahttps://orcid.org/0009-0002-0775-7578
Abstrakt
Przywołując refleksję św. Augustyna, Ludwiga Wittgensteina, Hansa-Georga Gadamera, Jana Łukasiewicza i Stanisława Judyckiego, autorka rozważa sensy stwierdzenia, że język jest dobrem wspólnym. Omawia zwłaszcza rolę języka jako narzędzia budowania więzi wspólnotowych i wskazuje na „prawdę rzeczy” jako ostateczny fundament tych więzi. W tym kontekście postuluje również konieczność przyjęcia odpowiedzialności za język przez wszystkich jego użytkowników, a zwłaszcza przez tych, od których – jak od naukowców – można oczekiwać szczególnej biegłości językowej oraz świadomości wpływu, jaki wywierają na innych.
Słowa kluczowe:
dobro wspólne, wspólnota, odpowiedzialność, dialog, prawda,MIKULSKA, P. (2021). Wspólny język. Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 34(2), 459–463. Pobrano z https://czasopisma.kul.pl/index.php/ethos/article/view/13501
Patrycja MIKULSKA
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II https://orcid.org/0009-0002-0775-7578
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II https://orcid.org/0009-0002-0775-7578
