Etyka na wskroś humanistyczna. Kilka uwag na marginesie tekstu Tadeusza Stycznia Etyka jako antropologia normatywna
Ewa PODREZ
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II , PolskaAbstrakt
W swoim krótkim tekście chciałam nakreślić szeroką panoramę zagadnień i problemów etycznych, które bezpośrednio lub pośrednio wynikają z tekstu ks. Tadeusza Stycznia Etyka jako antropologia normatywna, rozprawy bardzo ważnej i inspirującej dla polskiej etyki i refleksji metaetycznej. W związku z zawartymi w niej rozważaniami pojawiają się jednak wątpliwości i uwagi dotyczące zarówno proponowanego przez Stycznia sposobu budowania etyki, jak i jej normatywnej treści: Z czego powinno się czerpać prawdę moralną i prawdę o etyce i jak rozumieć osobę jako kategorię etyczną? Warto również zapytać, jak powinno się rozwijać etykę księdza Stycznia – co jest przede wszystkim zadaniem jego uczniów. W jakim kierunku należy prowadzić poszukiwania, jakie problemy trzeba poruszyć i jak powiązać różne wymiary etyki ze współczesną humanistyką? Na tym poziomie etyka jest nie tylko rodzajem wiedzy filozoficznej, ale też wskazuje na ethosy – wzory etycznego życia, działania i myślenia.
Słowa kluczowe:
metaetyka, etyka, prawda, antropologia, norma, osobaKatolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
