Postrzeganie pracy z perspektywy neoliberalizmu i katolicyzmu

Dariusz Pater

Abstrakt

Doktryna liberalna i chrześcijańska skupia uwagę na materialnym wymiarze pracy. Wskazuje na zależności ekonomiczno-moralne, akcentując znaczenie wolności osobistej i równości wobec prawa. W społecznościach skupionych wokół wolnej gry sił rynkowych na pracę ludzką spogląda się z perspektywy logiki moralności liberalnej, w myśl której, kto nie ma znacznych dochodów, jest bezużyteczny. Takie stanowisko narusza godność osoby. W przywróceniu człowiekowi i jego pracy należnego traktowania wielką rolę odgrywa nauka ewangeliczna, głównie poprzez zasady: solidarności, pomocniczości i wspólnego dobra. Akcentuje je mocno Magisterium Kościoła, wskazując na obowiązki państwa wobec swoich obywateli w dziedzinach ekonomicznych, rozszerzając na struktury międzynarodowe. W myśl nauki społecznej Kościoła wolność i godność gwarantuje człowiekowi posiadanie dóbr na własność, jest uprawnieniem osoby i funkcją społeczną. Według niej praca posiadająca swój wymiar jednostkowy: społeczny zarazem obejmuje obie strony ludzkiej natury: cielesno-witalną i duchowo-intelektualną. Wizja katolicka umieszcza człowieka w strukturach społecznych powołanych do realizacji spraw doczesnych i wiecznych, także do pracy i oddaje mu możliwość realizowania się dla wspólnego dobra rodziny ludzkiej.