Zgłoś tekst

Przejdź do logowania lub Zarejestruj aby zgłosić tekst.


Autorzy proszeni są o sprawdzenie czy tekst spełnia poniższe kryteria. Teksty, które nie spełniają wymagań redakcyjnych mogą zostać odrzucone.

  • Tekst nie został dotąd nigdzie opublikowany ani nie jest złożony do druku w innym wydawnictwie. (Ewentualne uwagi proszę umieścić w komentarzu dla redaktora)
  • Tekst artykułu stosuje styl naukowy przedstawiony w zakładce "Wytyczne dla autorów", która znajduje się w zakładce "O czasopiśmie"
  • Oświadczam, że jestem jedynym autorem składanej do druku publikacji oraz wykluczam autorstwo ukryte oraz autorstwo pozorne w moim artykule. Jestem również świadomy konsekwencji prawnych oraz naukowych wynikających z zatajenia autorstwa ukrytego oraz autorstwa pozornego.
  • O ile dotyczy to przesyłanej do czasopisma publikacji, w pierwszym przypisie tekstu wskazane są źródła finansowania badań przedstawionych w artykule naukowym, czy też samego powstania artykułu naukowego.


  1. Teksty publikowane w „Verbum Vitae” mają charakter naukowy. Należy jednak pamiętać, iż odbiorcami tekstów nie są specjaliści z zakresu tylko jednej dziedziny teologii (np. biblistyki czy patrologii). Zaleca się zatem takie wykorzystanie aparatu naukowego, aby lektura tekstów była zrozumiała również dla osób posiadających podstawowe przygotowanie teologiczne.
  2. Przygotowując artykuł należy pamiętać o przejrzystej strukturze tekstu, w którym wyraźnie jest zaznaczony wstęp, kolejne części analizy i zakończenie.
  3. Objętość artykułu powinna wynosić przynajmniej 20 tysięcy znaków (bez bibliografii), ale nie więcej niż 45 tysięcy znaków, łącznie ze spacjami, wraz z przypisami i bibliografią.
  4. Jako czcionkę tekstu głównego należy stosować Times New Roman 12 pkt oraz 10 pkt w przypisach.
  5. Teksty hebrajskie, aramejskie i greckie winny być zapisane w czcionkach Unicode. Jeśli autor zdecyduje się na stosowanie transliteracji, w przypadku tekstu hebrajskiego winna ona odzwierciedlać zasady podane w Th.O. Lambdin, Wprowadzenie do hebrajskiego biblijnego(Materiały pomocnicze do wykładów z biblistyki 11; Lublin: Wydawnictwo KUL 2011). 
  6. Przy cytowaniu tekstów hebrajskich lub aramejskich należy podawać tekst spółgłoskowy. Wokalizacja powinna być podana jedynie wtedy, kiedy ma ona znaczenie dla poruszanej problematyki. Nie należy w tekście artykułu cytować zbyt dużej ilości tekstów biblijnych w językach oryginalnych, gdyż dostęp do nich jest powszechny.
  7. Na pierwszej stronie artykułu winny się znajdować następujące elementy: (1) afiliacja naukowa autora lub, jeśli autor nie posiada afiliacji naukowej, miejscowość w której autor tworzy; (2) numer ORCID; (3) streszczenie w języku polskim; (4) słowa kluczowe w języku polskim; (5) streszczenie w języku angielskim; (6) słowa kluczowe w języku angielskim. Numer ORCID uzyskać można wypełniając ankietę on-line: https://orcid.org/register. W przypadku zapomnienia numeru ORCID, można go odnaleźć na stronie: https://orcid.org/orcid-search/search.
  8. W streszczeniach winien zostać wskazany problem podjęty w artykule, struktura przeprowadzonej w nim analizy, metoda oraz główny wynik czy wniosek analizy. Streszczenia winny być krótkie, nieprzekraczające 1000 znaków (bez spacji).
  9. Przypisy winny informować o najnowszych i najważniejszych publikacjach, które autor artykułu rzeczywiście konsultował. Opis bibliograficzny stosowany w przypisach winien być ograniczony do nazwiska autora, pierwszych słów tytułu oraz numeru strony. 
  10. Na końcu artykułu należy umieścić bibliografię cytowanych pozycji. Nie umieszczamy w niej pozycji, które nie są cytowane w przypisach. W bibliografii należy stosować pełny opis bibliograficzny. W przypadku cytatów z dzieł starożytnych należy także podać pełne dane bibliograficzne użytego w artykule współczesnego przekładu. Zasady sporządzania przypisów i bibliografii zamieszczone są poniżej. Prosimy zwrócić uwagę na wymóg umieszczenia w zapisach bibliograficznych nazw wydawnictw. 
    W przypadkach budzących wątpliwości, autorzy artykułów biblijnych winni stosować się do wytycznych znajdujących się w S. Bazyliński, Wprowadzenie do studium Pisma Świętego (Materiały Pomocnicze do Wykładów z Biblistyki 9; Lublin: Wydawnictwo KUL 2010) 189–211. Autorzy artykułów patrystycznych, w przypadkach budzących wątpliwości winni stosować się do norm wydawniczych półrocznika „Vox Patrum”. 
  11. Na ostatniej stronie artykułu winien się znajdować (1) krótki biogram autora oraz (2) aktualny adres poczty konwencjonalnej, na który zostanie przesłany wydrukowany egzemplarz autorski.
  12. Formatowanie tekstu przesyłanego w wersji elektronicznej należy ograniczyć do minimum: wcięcia akapitowe, środkowanie, kursywa, pogrubienie.
  13. Kiedy cytat innego autora w jakimkolwiek języku jest dłuższy niż pięć linii tekstu, należy umieścić go w osobnym paragrafie, zmniejszając rozmiar czcionki oraz odstęp między liniami do 1, bez używania znaku graficznego otwarcia i zamknięcia cytatu.
  14. Teksty należy przesłać w formie elektronicznej, w formacie Microsoft Word (docx, doc, rtf), po uprzednim zarejestrowaniu się na stronie czasopisma w zakładce "Zarejestruj".
  15. Artykuły publikowane w „Verbum Vitae” są recenzowane z zachowaniem procedur zabezpieczających oryginalność publikacji naukowych. Szczegółowy proces recenzji opisany jest na stronie półrocznika w zakładce "O czasopiśmie".
  16. Autor tekstu (artykułu bądź recenzji) w elektronicznym procesie przesyłania publikacji do Redakcji będzie zobowiązany do poświadczenia, że przesłany tekst nie jest w danym momencie poddawany ewaluacji przez innego wydawcę, bądź przez innego wydawcę przygotowywany do druku.
  17. Autor tekstu będzie także zobowiązany do potwierdzenia, iż przesyłana praca jest oryginalnym dziełem Autora. Nadto, jeśli jest to wymagane przez strony trzecie, Autor będzie musiał potwierdzić posiadanie stosownych pozwoleń na wykorzystanie źródeł, do których odnosi się w swoim tekście.
  18. Źródła finansowania badań przedstawionych w artykule naukowym, czy też źródła finansujące powstanie samego artykułu naukowego, winny być wskazane w pierwszym przypisie artykułu.
  19. Autorzy opublikowanych artykułów i recenzji otrzymują egzemplarz drukowany „Verbum Vitae”. 

NORMY EDYTORSKIE

Zakres stron, zarówno w przypisach, jak i w bibliografii, zgodnie z zasadami interpunkcji języka polskiego podajemy przy użyciu półpauzy (–), a zatem właściwym jest zapis: Neusner, Introduction to Rabbinic Literature, 45–46, ale nieprawidłowym jest użycie w tym miejscu dywizu (-).

  1. Przypisy
  • We wszystkich przypisach stosujemy zapis skrócony, a zatem ograniczony do nazwiska autora, pierwszych wyrazów tytułu oraz numeru strony. Przykład:

    Starowieyski, Tradycje biblijne, 134.
    Jan Paweł II, Familiaris Consortio, nr 34.

 

  • W przypadku cytowania w artykule dwóch tomów lub więcej tomów jednego dzieła, podajemy także numer tomu, który zapisujemy cyframi rzymskimi przed numerem strony. Przykład:

    Mowinckel, Psalmenstudien, I, 120–121.

  • Tytuły książek zapisujemy kursywą, natomiast tytuły artykułów (w czasopismach i książkach) oraz haseł w encyklopediach w cudzysłowie. Przykłady cytowania artykułów i haseł:

    Vogt, „Das Wachstum”, 337, 340.

  • Cytując znane słowniki możemy ograniczyć się do powszechnie używanych skrótów. Przykłady:

    HALOT, s.v. „אָב” lub HALOT, I, 89.
    BDB, s.v. „אָבִיב” lub BDB, 24.
    BDAG, s.v. „ἀββά” lub BDAG, I, 8.

    W bibliografii jednakże każdy z cytowanych słowników powinien otrzymać pełny opis bibliograficzny, wraz z używanym w artykule skrótem. Przykład:

    Bauer W. – Danker F.W. – Arndt W.F. – Gingrich F.W., A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature (Chicago, IL – London, U.K. 32000) (=BDAG).

  • Zamieszczając w przypisie odniesienie do dzieła starożytnego należy zawsze podać jego autora (czcionka prosta) i tytuł (kursywa) w języku łacińskim, następnie lokalizację (rozdziały, paragrafy etc.). Przykład: 

    Eusebius, Vita Constantini III 18.

    W przypadku cytowania tekstu dzieła starożytnego należy podać jego lokalizację w wydaniu źródłowym. Przykład:

    Eusebius, Vita Constantini III 18 (PG 20,1076).

    W przypadku cytowania tekstu dzieła starożytnego w przekładzie autora współczesnego należy w nawiasie podać skrócone odniesienie do tego tłumaczenia, również z konkretnymi stronami. Przykład:

    Eusebius, Vita Constantini III 18 (ŹMT 44,179).

    W przypadku cytowania zarówno tekstu oryginalnego, jak i jego współczesnego opublikowanego przekładu należy podać w przypisie odniesienia do obu publikacji. Przykład:

    Eusebius, Vita Constantini III 18 (PG 20,1076; ŹMT 44,179).

    W bibliografii powyższe odniesienie do działa starożytnego winno być opisane następująco:

    Eusebius, Vita Constantini, tłum. T. Wnętrzak: Euzebiusz z Cezarei, Życie Konstantyna (Źródła Myśli Teologicznej 44; Kraków: WAM 2007).

 

  1. Bibliografia
  • Książka

Kolejność: autor (lub redaktor), tytuł, podtytuł, seria, numer serii, miejsce wydania, nazwa wydawnictwa, numer wydania (jeśli nie jest to pierwsze wydanie), rok wydania, numer tomu (jeśli jest to dzieło wielotomowe), numer strony. Przykłady:

Starowieyski M., Tradycje biblijne. Biblia w kulturze europejskiej (Kraków: Petrus 22015).

Mowinckel S., Psalmenstudien. II. Das Thronbesteigungsfest Jahwäs und der Ursprung der Eschatologie. VI. Die Psalmdichter (Kristiania: I Kommisjon Hos Jacob Dybwad 1922, 1924).

Davies W.D. – Allison D.C., The Gospel according to Saint Matthew. I. Matthew 1-7 (International Critical Commentary; London – New York: T&T Clark 1988).

  • Artykuł w czasopiśmie

Kolejność: autor, tytuł, podtytuł, pełna nazwa czasopisma, numer rocznika, rok wydania, numer strony. Przykłady:

Vogt E., „Das Wachstum des alten Stadtgebietes von Jerusalem”, Biblica 48 (1967) 337–358.

Fleishman J., „Why Did Simeon and Levi Rebuke Their Father in Genesis 34:31?”, Journal of Northwest Semitic Languages 26/2 (2000) 101–116.

Haran M., „Studies in the Account of the Levitical Cities. I. Preliminary Considerations. II. Utopia and Historical Reality”, Journal of Biblical Literature 80 (1961) 45–54, 156–165.

L’Hour J., „L’Impur et le Saint dans le Premier Testament à partir du livre du Lévitique”, Zeitschrift für die alttestamentliche Wissenschaft 115 (2003) 524–537; 116 (2004) 33–54.

  • Artykuł w pracy zbiorowej

Kolejność: autor (autorzy), tytuł artykułu, podtytuł, tytuł pracy zbiorowej, podtytuł, redaktor (redaktorzy) pracy zbiorowej, seria, numer tomu serii, miejsce wydania, wydawnictwo, numer wydania (jeśli nie jest to pierwsze wydanie), rok wydania, numer strony. Przykłady:

Fabry H.-J., „Il testo e la sua storia”, Introduzione all’Antico Testamento (red. E. Zenger) (Brescia: Queriniana 2005) 47–90.

Witczyk H., “Eklezjologia”, Teologia Nowego Testamentu. II. Dzieło Janowe (red. M. Rosik) (Bibliotheca Biblica; Wrocław: Tum 2008) 159–217.

Tack L., „Cleansed in the Wine of the Passion. On the Role of Jesus’ Garment in the Story of the Haemorrhaging Woman”, The Woman with the Blood Flow (Mark 5:24-34). Narrative, Iconic, and Anthropological Spaces (red. B. Baert – N. Schalley) (Art & Religion 2; Leuven – Walpole, MA: Peeters 2014) 51–80.

  • Artykuł w słowniku lub hasło w encyklopedii

W bibliografii należy rozpisać wszystkie, nawet powszechnie znane, skróty słowników biblijnych (np. ThWAT, TDOT, HALOT) lub encyklopedii (np. EK). Przykłady:

Baumann A., „מוט”, Theological Dictionary of the Old Testament (red. G.J. Botterweck – H. Ringgren – H.-J. Fabry) (Grand Rapids, MI – Cambridge, U.K.: Eerdmans 1997) VIII, 152–158.

Pikor W., „Zachariasz”, Encyklopedia katolicka (red. E. Gigilewicz) (Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2014) XX, 1156–1157.

Szabó L., „Noe”, Słownik teologii biblijnej (red. X. Léon-Dufour) (Poznań – Warszawa: Pallottinum 31985) 560–561.

Léon-Dufour X., „Beniamin”, Słownik Nowego Testamentu (Poznań: Księgarnia św. Wojciecha 31993) 155.

  • Dokumenty kościelne

W przypadku dokumentów kościelnych podajemy tylko autora, nazwę i rok publikacji. Przykłady:

Jan Paweł II, Adhortacja Familiaris Consortio (1981).

Papieska Komisja Biblijna, Interpretacja Pisma Świętego w Kościele (1993).